Genellikle Boztepe ye çıkıp sımsıcak çayınızı hafif bir Karadeniz namesi ile yudumlarken doğup büyüdüğünüz, hayatınızı örerken kocaman düğümleri attığınız, ayağınızı o kentin birkaç noktasına sağlamca basarak yükseldiğiniz, içinizde büyük gelgitlerin oluştuğu çoğu zaman sizi sarsan güzelliklerle keşkelerin ayağınıza dolaştığı, aşkların en güzelini yaşadığınız en güzel mutluluklarla en büyük acıları yaşadığınız bu şehre uzaktan bakarken aslında çok yakınınızda aslında içinize bakıyorsunuz.
Ne görüyorum biliyormusunuz. Her konuda birinciyiz. Aşkta birinciyiz sevmede tükenip tüketmede, başkalarının başarılarından korkmada birinciyiz onlara uygulayacağımız tuzakladaki cesarette öncüyüz, en yakın arkadaşları bile aldatmada birinciyiz varken defterin ilk sayfası yokken son satırı gibiyiz, koskaca bir şehri bitirmekte kararlıyız öldürme bilinciyiz saklanmış çıkarlarımız ve şahsi geleceğimiz için yıkılan duvarların toz duman kaderiyle bir şehrin köy olmuş uzaktan görünüşü gibiyiz.
Yazık el birliği ile yok ettiğimiz bu şehri hangi yüzle evlatlarımıza torunlarımıza bırakacağız. Suçumu kim biziz biz. Savaşmadan kazanan omurgasızlar ile savaşmaktan yorulup kaçan omurgalılar. Saygılarla…..
Yorumlar kapalı.