Irmak Ayşe Koparan’ın yaşamını yitirmesiyle sonuçlanan süreç; yalnızca bireysel bir acı değil, eğitim çalışanlarının yıllardır dile getirdiği sorunların ne denli ağır sonuçlar doğurabileceğinin somut göstergesidir.
Öğretmenimiz; görev yaptığı bölgede barınma ve ulaşım sorunları yaşadığını defalarca dile getirmiş, maruz kaldığı baskı ve çalışma koşullarına ilişkin yardım talebinde bulunmuştur. Ancak tüm bu çağrılara rağmen gerekli tedbirlerin alınmaması, sürecin görmezden gelinmesi ve yaşananların ciddiyetle ele alınmaması kabul edilemez bir ihmaldir.
Bir öğretmenin yalnızlaştırılması, psikolojik baskı altında bırakılması ve temel insani ihtiyaçlarına yönelik çözüm üretilmemesi; sadece idari zafiyet değil, vicdani sorumluluğu da beraberinde getirmektedir.
Eğitim çalışanlarının güvenli barınma, insanca çalışma koşulları ve sağlıklı ulaşım hakkı görmezden gelinemez. Hiçbir öğretmen kaderine terk edilemez.
Yaşanan bu acı olayın tüm yönleriyle, şeffaf ve tarafsız biçimde soruşturulmasını; ihmali, sorumluluğu veya kusuru bulunan herkes hakkında gerekli adli ve idari işlemlerin ivedilikle yürütülmesini talep ediyoruz.
Bir öğretmeni tükenişe sürükleyen şartları oluşturanlar kadar, bu çağrılara sessiz kalanlar da kamuoyu vicdanında sorumludur.
Irmak Ayşe Koparan’a Allah’tan rahmet, ailesine, öğrencilerine ve eğitim camiasına başsağlığı diliyoruz.
