2025–2026 eğitim-öğretim yılı sona ererken, tüm yıl boyunca büyük bir özveri ve fedakârlıkla görev yapan Eğitim çalışanlarımızı tebrik ediyoruz. Eğitim çalışanlarımıza ve öğrencilerimize iyi tatiller diliyoruz.
Eğitim, bir milletin geleceğini şekillendiren en temel güçtür. Güçlü bir gelecek ise ancak mutlu, huzurlu ve değer gören eğitim çalışanlarıyla mümkündür. Ne yazık ki bugün eğitim sistemimizin ve eğitim çalışanlarımızın çözüm bekleyen önemli sorunları bulunmaktadır.
Öğretmenlerimiz ve eğitim çalışanı arkadaşlarımız artan ekonomik zorluklar karşısında mücadele vermektedir. Eğitim kurumlarımızda iş yükü her geçen gün artarken mesleki saygınlığın korunması konusunda ciddi beklentiler bulunmaktadır.
Eğitim Gücü Sendikası Neden Kuruldu?
Ülkemizde memurların ve özelde eğitim çalışanlarının sosyal ve ekonomik haklarını korumak ve geliştirmek için birçok sendikal yapı vardır. Hal böyle iken neden yeni bir sendikaya ihtiyaç duyulmuştur?
Ülkemizde memurların sendikal hakkı 1961 Anayasası ile verilmiş ve böylece memur sendikacılığının tarihi başlamıştır. Ancak 1968’lerde başlayan siyasî gerginlikler gerekçesi ile bu hak 1971 yılında yapılan değişiklikle kaldırılmış ve 624 sayılı Kanunla kurulmuş olan memur sendikaları kapatılmıştır. 1990 lı yılları takiben sendikalar ve konfederasyonlar Uluslararası Sözleşmelere (İLO) dayanarak kurulmuştur. 2001 yılında memurlar için 4688 sayılı kanun çıkarılarak sendikalar yasal ve hukuki bir zemin bulmuşlardır. 2010 yılında yapılan referandum ile 4688 sayılı kanunla verilen toplu görüşme hakkı toplu sözleşmeye dönüştürülmüştür. Halen bu kanun ve bu kanuna göre faaliyet yürüten sendikalar mevcuttur.
Uzun yıllar boyunca sendikacılık üyelerinin sosyal ve ekonomik haklarını korumak ve geliştirmek için yapılması beklenirken; belli bir felsefi düşünceye sahip insanların bir araya geldiği yapılara dönüşme algısıyla karşı karşıya kalmıştır. Yani sendikalar, memurların siyasi partisi hüviyetine bürünme algısından kurtulamamıştır.
Sendikalar gücünü üyelerinden ve yaptıkları sendikacılıktan alma sorunu ile karşı karşıyadır. Bu algı ise memurların sendikalara yeterli desteği vermesine engel olmuş, sendikalardan sivil toplum kuruluşu olma beklentisini boşa çıkarmıştır. Sendikalar memurların ortak sorunlarına bile birlikte çözüm bulmak için ortak hareket etme becerisi gösterememiştir. Bu da mevcut sendikaların varlık nedeninin sorgulanmasına neden olmuş, geçmişte var olan kutuplaşma biraz yumuşatılarak günümüze taşınmıştır. Neredeyse üye olunan sendikadan, üyenin siyasi tercihi bilinir olmuştur. Bu Türk memur sendikacılığının yumuşak karnıdır.
Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminin kabulü ile ortaya çıkan siyasi partilerin kurdukları ittifaklar ise sendikacılık yapılmasını sıkıntıya sokmuş, memurların ağırlaşan sorunlarına önceden ortaya konulan tepkilerin gerisine düşülmüştür. Sendikacılığı dilek ve şikâyet kutusu mertebesine düşürmüştür. Bu ise memurların sendikalara bakışını iyiden iyiye değiştirmiş, beklentileri sıfırlamıştır.
Ülkemizde sendikacılık artık sosyal medya aracılığı ile yapılarak göstermelikten öteye geçmeyen bir noktaya gelmiştir. Sendikalar aciz ve üstüne ölü toprağı serpilmiş görüntüsü vermektedir.
Gelinen bu noktada sendika kavramının ruhuna uygun; bütün çalışanları kapsayan, üyeyi temel alan, demokratik yoldan bütün yolları kullanarak sahada, alanda ve hukuki platformlarda mücadele edecek bir sendika ihtiyacı doğduğuna inanıyoruz. Eğitimin ve çalışanlarının sorunlarına gerçek manada eğilerek, eleştiri ve yakınmadan sıyrılarak; sorunları bilen, çözümler sunan nihayet sorunların çözümü için girişimlerde bulunan, en üst perdeden tepki ortaya koyan bir noktaya taşımak istiyoruz. Eğitim çalışanlarının gerçek ve samimi sesi olarak, nefes olmak istiyoruz.
Günümüzdeki Eğitimin Sorunları Nelerdir?
Eğitimin en büyük sorunlarından birisi öğretmen açığıdır. Öğretmen atamalarında Akademi Giriş Sınavı (AGS) uygulanmaya başlanmış, adaylar kontenjanlar doğrultusunda AGS puanına göre Milli Eğitim Akademilerinde eğitime alınmıştır. 2025 yılı için belirlenen 10 bin kişilik kontenjan öğretmen açığını karşılamaktan çok uzaktır. Adayların 12 aylık eğitim sürecinin ardından 2027 yılında göreve başlayacak olması, öğretmen açığının devam edeceğini göstermektedir.
Norm kadro ihtiyacının 100 bin civarında olduğu ülkemizde, norm açığı ücretli öğretmenlerle kapatılmaya çalışılmaktadır. Düşük ücretlerle ve güvencesiz istihdam modelinden acil vaz geçilmelidir. 500 bin öğretmenlik diploması elinde olan gençlerimizden 100 bin atama yapılarak norm açığı kapatılmalıdır.
Özel okul öğretmenlerinin yaşadığı sorunlar da görmezden gelinmemelidir. Taban maaş uygulaması bir an önce hayata geçirilerek bu arkadaşlarımızın hak ettikleri ücret ve çalışma koşullarına kavuşmaları sağlanmalıdır.
Proje okullarına öğretmen atamaları ve yönetici görevlendirmeleri keyfi uygulamalarla gerçekleşmektedir. Liyakat ve kariyerin göz önüne alınmadı bu atamadan vaz geçip yazılı esaslı bir atamaya geçilmelidir.
Eğitim çalışanlarına yönelik şiddetin cezası Türk Ceza Kanunu’na konulmalıdır. Son olarak Şanlıurfa’nın Siverek ilçesinde ve Kahramanmaraş’ta yaşanan saldırılar eğitim camiasında derin izler bırakmıştır. Okul güvenliği sadece okul kapılarında güvenliklerle sağlanamayacağı ailelerin seminerlere alınması ve okullarda her 100 öğrenci için 1 rehber öğretmen atayıp rehberlik ve psikolojik danışmanlık hizmeti hakkıyla verilmelidir.
Aile birliğinin korunması için eş durumuna bağlı tüm yer değiştirme taleplerini karşılamalıdır. Son dönemlerde aile kurmak bile zor olurken bütünlüğünün korunması milli bir meseledir.
CİMER uygulaması şikayetçinin adı soyadı imzası olmadan işleme alınmamalıdır. Asılsız ihbarlar hakkında da ciddi önlemler alınmalıdır.
100 bin civarındaki yardımcı hizmetler çalışanlarının genel idari hizmetlere alınması sağlanmalıdır.
Başöğretmenlik tazminatı emekliliğe sayılmalıdır. Ayrıca Seyyanen verilen zamlarda emekliliğe esas olarak 150 bin civarındaki emekliliği bekleyen öğretmenimizin emekliliğinin önü açılmalıdır. 500 bin atama bekleyen öğretmen adayları için bu büyük bir ümit olacaktır.
Eğitim çalışanlarına Sene Başı Eğitim Ödeneği ve 24 Kasım öğretmenler gününde olmak üzere senede iki defa maaş katsayısına bağlı ikramiye verilmelidir. Ayrıca ek ders ücretleri güncellenmelidir.
Üniversitelerde atama ve kadrolaşma süreçlerinin kişiye özel, formalite ilanlar yerine; objektif liyakat, uluslararası yayın, jüri bağımsızlığı ve bilimsel performansı önceleyen bir sisteme dönüşmesi şarttır. Akademik kadroların “memur alımı” mantığından kurtarılıp gerçek birer bilim ve araştırma yuvası olması gerekir.
Eğitim Gücü Sen Trabzon şubesi olarak;
Cumhuriyet’in ve Anayasa’nın temel ilklerine sadık, vatanın bölünmez bütünlüğüne sıkı sıkıya bağlı olmak şartıyla siyasi görüşü ne olursa olsun ayrım yapmaksızın tüm eğitim çalışanlarına kucak açan bir anlayışla çalışacağız.
Siyasetten uzak sendikacılık anlayışımızdan asla taviz vermeyeceğiz.
Liyakat, adalet ve hakkaniyet ilkelerinden asla taviz vermeyeceğiz.
Ülkemizin gözbebeği olan üniversitelerimizin içinde bulunduğu sorunları ve darboğazları yakından takip ediyor, çözüm önerilerimizi ilgili mercilerle paylaşarak yükseköğretim çalışanlarının haklarını savunmaya devam edeceğiz.
Tüm eğitim çalışanlarının bu sendikanın gerçek sahibi olduğunu hissettireceğiz.
Çünkü biz; güçlü bir sendikanın ancak güçlü bir birliktelik, samimi bir dayanışma ve ortak akılla mümkün olduğuna inanıyoruz. Eğitim çalışanlarının sesi olmaya, haklarını korumaya ve mesleğimizin geleceği için çalışmaya kararlılıkla devam edeceğiz.
Bugün attığımız bu adımın, yarın daha güçlü bir teşkilata, daha etkili bir sendikal mücadeleye ve eğitim çalışanlarımız için daha güzel kazanımlara dönüşeceğine yürekten inanıyoruz. Biz siyasetten uzak, birilerinin arka bahçesi değil yalnızca eğitim çalışanlarının sendikası olacağız.
Katılımlarınız için hepinize teşekkür ediyoruz. Sağ olun, var olun.
EĞİTİM GÜCÜ SEN TRABZON ŞUBESİ YÖNETİM KURULU
