Bağımsız Türkiye Partisi (BTP) Trabzon İl Basın Sözcüsü Hacı Gaydan, Trabzon’un  2000 yılından bu tarafa çok büyük oranda göç verdiğini ve bunun en büyük nedenleri arasında ise Trabzon’un istenilen oranda sanayi yatırımlarından pay alamamasını gösterdi.

Hacı Gaydan’ın açıklaması şöyle:

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verilerine göre, Trabzon’un nüfusu 2000 yılından 2026 yılına kadar kademeli olarak düşüş göstermiştir.

Buna göre yıllar içerisinde yaşanan nüfus göçü ve iniş- çıkış oranlarını gösteren tablo şu şekildedir:

2000 Yılı: 975.137

2007 Yılı : 740.569

2015 Yılı: 768.417

2023 Yılı: 824.352

2024 Yılı: 822.270

2025 Sonu / 2026 Verisi: 823.323 kişi.

Trabzon’un dışarıya göç vermesinin en temel nedenleri ise başlıca şunlardır:

Genel olarak ekonomik kriz ve yetersizlikler, iş imkanlarının kısıtlılığı ve Trabzon’un sanayileşememiş olmasıdır.

Büyük sanayi yatırımlarının azlığı ve iş bulma imkanlarının kısıtlı olması, özellikle genç nüfusu İstanbul, Kocaeli, Ankara ve Bursa gibi büyükşehirler göç etmeye zorlamaktadır.

Bölgenin dağlık ve engebeli coğrafyası nedeniyle tarım arazilerinin küçük, dağınık ve az verimli olması, tek başına geçimi zorlaştırmaktadır.

Trabzon önemli bir eğitim kenti olup dışarıdan öğrenci alsa da, üniversiteyi bitiren genç mezunlar şehirde istihdam olanakları bulamadıkları için başka şehirlere göç etmektedir.

Engebeli arazi yapısı nedeniyle Trabzon’a sanayi yatırımının yapılamadığı şeklindeki yaklaşım ve eleştirilerin, hiçbir bilimsel ve gerçeğe dayanan yönü bulunmamaktadır.

Zira Avrupa’da fabrikaların ovalar yerine engebeli veya dağlık arazilere veya ovaların dışındaki verimsiz topraklara kurulmasının temel nedeni, tarım arazilerini koruma ve gıda güvenliğini güvence altına alma stratejisidir.

Avrupa ülkeleri, birinci sınıf tarım arazisi olan verimli ovaları sanayileşmeye kurban etmek yerine tamamen tarımsal üretime ayırır.

Fabrikaları ve organize sanayi bölgelerini ise tarıma elverişsiz, eğimli veya dağlık alanlara kaydırırlar.

Sadece mevcut iktidar döneminde değil, diğer iktidarlar döneminde de Trabzon sanayileşmeden hiçbir zaman ve şekilde payına düşeni alamamıştır.

Bırakın söz konusu dönemde Trabzon’un sanayileşmeden payını almasını, mevcut sanayi kuruluşlarından bile birçoğunun kapandığı veya destek alamadıkları için işlevsizleştirildiği, herkesçe malum olan bir gelişmedir.

Örneğin;

Arsin ilçesi Yeşilyalı mobilya fabrikası, Arsin Organize Sanayi Bölgesi’nde bulunan bölgenin en büyük mobilya fabrikası, Et Balık Kurumu fabrikası, Araklı’daki tuğla fabrikası, Yomra’da bulunan süt fabrikası ve yılda iki milyon sebze fidanı üretim seranın kapanması, Değirmendere’deki Bakır Sanayi, Maçka yolu üzerindeki entegre fındık fabrikası, Yomra’da Karsusan’a ait balık unu ve yağı fabrikası, Dünya Ticaret Merkezi, kırsal kesimdeki onlarca süt kooperatifi, Düzköy’deki tohumluk patates üretim ve depolama istasyonu, Arsin Organize Sanayi’deki bisküvi fabrikası, Bosaş boru ve profil üretim fabrikası, Değirmendere’deki un fabrikası, Katgüt ameliyat ipliği üretim fabrikası, Gemasan Makine Sanayi, sac galvaniz fabrikası, Vakfıkebir–Tonya yolu üzerindeki süt işleme fabrikası ve daha sayamadığımız bir çok sanayi işletmesi, devlet desteği alamadıkları için kapanmak zorunda bırakılmıştır.

Bağımsız Türkiye Partisi olarak ilk günden bu tarafa ülke geneli için olduğu gibi, Trabzon ili içinde düşünülen çok sayıda yüksek teknolojiye dayalı modern işletmelerin hayata geçirilmesi planlanmış ve projelendirilmiştir.

BTP’yi bu anlamda diğer partilerden ayıran en temel özellik, Prof.Dr.Haydar Baş’a ait olan ve dünya ekonomisine yön verdiği bilinen Milli Ekonomi Modeli”nin varlığıdır.

Bu modelin hayata geçtiği bir Türkiye ve Trabzon şartlarına, işsiz tek bir insanın bulunmasına imkan yoktur.

Bağımsız Türkiye Partisi olarak Genel Başkanımız Hüseyin Baş’ın önderliğinde, aziz Türk milletinin daima yanında ve emrindeyiz.

Türkiye çaresiz ve umutsuz değildir.

Kamuoyuna saygı ile duyurulur.