Bence dünya üzerindeki en önemli mesleklerden birisi gazetecilik mesleğidir.

Öyle ki her gencin gazetecilikle ilgili bir hayali olmuştur. Gazetecilikte, araştırma vardır, yazma vardır, bol bol okuma vardır, gezme vardır, dram vardır, acı vardır, sevinç vardır.

Gazetecilikte, yol gösterme vardır. Öncülük vardır. İdol olma vardır. Yöneticilik vardır. Örnek olma vardır. Yönetenlerin eksiklerini görme vardır. Yöneticileri doğruya yönlendirme vardır.

Vatan sevgisi, Bayrak sevgisi, ezan sevgisi, memleket sevgisi, köy sevgisi vardır. Bunlara daha birçok güzellikler katabiliriz.

Gençliğimizde idealist gazeteciler vardı. Bu kişilikler vatan için her şeye göğüs gerer her engeli aşmak için canını ortaya koyarlardı.

Necip Fazı Kısakürek, Mehmet Şevket Eygi, Uğur Mumcu, Abdi İpekçi, Mehmet Barlas bunlardan biriydi. Abdurrahman Dilipak, Kezban Hatemi ve daha çokları kalemlerinin ağırlıklarını hala daha okuyucuya hissettiriyorlar.

Ancak, yazılı ve görsel basın bir zamanlarda olduğu gibi (90lı yıllar) kendi mezra’ ından çıkmış farklı işlerle meşgul olmaya başladığında özelliğini kaybetmiştir.

O yılları çok iyi hatırlıyorum. Gazeteler, Televizyon, buzdolabı, araba, tencere, tava hatta arsa bile okuyucuya kupon karşılığında satıyorlardı.

Ve hemen hemen tüm gazeteler bir siyasi görüşün destekçisi olma gibi bir zorunluluk hissediyordu.

Bu ters gidişata ilk önce Rahmetli Erbakan Başbakan olduğunda el koydu bir düzene girmesine vesile oldu.

Şimdilerde durum 90 lı yıllardan farklı değil. Türkiye’nin önde gelen yazarları gayri meşru işlerden dolayı tutuklanıyor ve bizler hayretlere düşüyoruz.

Gazetecilik mesleği maalesef farklı mezralarda kullanılmak suretiyle kişilere bir gelir kaynağı olmaktan kurtarılmalı ve esas işlevine döndürülmelidir.,

Gazetecik demek; Doğruluk demek, dürüstlük demek, haberi kaynağından alıp ilgili kişilere yani kamuoyuna doğru olarak iletmektir.

Maalesef Okuyucu veya izleyici günümüzde bir gün önce yapılan bir haberin iki gün sonra yanlış olduğu veya yalan olduğunu öğreniyor.

Dolayısıyla gazeteye ve gazeteciye güven her geçen gün azalmaktadır.

Bundan hareketle en kısa zamanda ilgili kurumlar bir araya gelerek bu konuda bir çalıştay düzenlemeli ve radikal kararlar almalıdırlar.

Gazetecilerin yaşam şartları daha da iyileştirilmeli. Sosyal medya gazeteciliği yapanlarla ilgili bağlayıcı kurallar konulmalı.

Bu onlar için bir meslek haline getirilmelidir.

Bilgi kirliliği ortadan kaldırılmalıdır. Unutmayalım ki medyanın gücü her zaman vardır ve güçlüdür.

Medya ve mensupları bu gücü yanlış mezralarda kullanmamalı.

Bu vesile ile İlk Gazeteci Şehir Hasan Tahsin Başta olmak üzere, Filistin’de ve dünya coğrafyası üzerinde şehit olan tüm gazetecilerimize Allahtan rahmet diliyorum.

Doğru ve güzel haberler almak düşüncesiyle Allaha emanet olunuz.